Miguel Iglesias - Trail & Run GZ

O resultado final foi:

O obxectivo conseguido aínda que notei bastante que non estaba para esa distancia, unha vez entrei en calor as pernas foron aguantando bastante ben e quedei sorprendido do bo rendemento que obtiven. Ademais conseguiuse o obxectivo do podio por equipos onde acadamos o 1º posto.

🏆 Clasificación Xeral Mulleres 🏆

O día anterior estiven dubidando se asistir a proba porque estaba algo arrefriado e non estaba ao 100% pero finalmente puxen rumbo a Porto do Son. Cheguei cedo, tanto que creo que fun no primeiro ou no segundo autobús que nos levaría ata Portosín onde estaba situada a saída. O tempo non estaba acompañando nada xa que estaba facendo moito aire. Estando parado había refachos que che facía perder o equilibrio polo que ía ser un gran inconveniente cando nos puxéramos a correr. 

Chegada a hora pasamos polo gardarroupas para deixar a chaqueta e a poñerse a quecer para espantar o frío. Cando restaban 10 min. xa me quedei preto da saída para poder saír un pouco adiante xa que había moita xente e aínda que había caixóns de saída mellor quedar ben colocado para evitar tropezóns e así con un disparo ao aire deu comezo a proba.

O obxectivo non o conseguín, quedándome a 3 min. do mellor tempo que teño nesta proba pero o día estaba imposible cos refachos de vento e se lle sumamos que non chegaba moi ben polo arrefriado pois creo que non me podo queixar do tempo e rendemento obtido.

🏆 Resultado xeral mulleres 🏆

Pd.: Clasificación completa. Fotos cortesía de: Kiko Agraso Dios e Organización. Moitas grazas.

Coma sempre intentei chegar pronto e fun con marxe ata Porto do Son, onde saían os buses cara Portosín, lugar da saída. Case non teño onde aparcar... parece que había ganas desta proba e todos foron cedo. 

O obxectivo non foi conseguido pero o tempo conseguido tampouco foi tan malo. Creo que tiña bastantes opcións de facer 35:30 min. aprox. aínda que non sei si o esforzo que fixen na primeira parte o ía pagar na segunda pero con ganas de facer un 10K homologado a ver como sae. En canto ao xeonllo penso que o problema poden ser as zapatillas que xa están pedindo renovación. As últimas lesións que tiven gran parte de culpa foi esa, facerlle km's demais porque logo cando cambio de zapatillas todo volve a normalidade.

🏆 Clasificación xeral mulleres 🏆

Chegamos a Porto do Son co tempo xusto para coller o último autobús que nos levaría ata Portosín onde estaba a saída. Antes, cando xa estabamos de camiño, tiven que volver a casa porque se me esquecera coller o dorsal que xa recollera días antes.

Xa en Portosín, fun cara o gardarroupas para deixar o xersei que levaba porque estaba soprando un aire frío. Nada que ver co tempo que nos atopamos polo camiño xa que estaba a chover e facendo bastante aire pero ao chegar a costa todo cambiou e ata estaba despexado pero persistía o forte vento.

Tras entregar a roupa, xa me puxen a quecer. O vento tiña toda a pinta que ía facer de esta proba que fose máis dura xa que os refachos eran moi fortes. Incluso a mar estaba moi picada, tanto que a auga pasaba por encima do rompe-olas que protexe o porto.

Cando faltaban uns 5 min. para que dera comezo a proba, funme achegando ao meu caixón. Sabía que non estaba para ir a uns ritmos fortes polo que me coloquei máis atrás do normal e segundo fora indo a carreira xa iría apertando máis ou menos.

Xa só restaba un minuto e déronlle saída aos que facían a proba en patíns e agora era a nosa quenda, disparo ao aire e arrancou a proba.

Foto: Sin-Son 10K

Saín con moita precaución, ao estar máis atrasado hai máis xente coa que ter tino de non tropezar e tamén ía vendo como respondía o xeonllo que parecía que todo ía ben. Así o primeiro Km, saíume nun ritmo de 4:04 min/km. Pouco a pouco comezaba a notarme mellor e como todo se ía estirando, xa era máis fácil comezar a gañar postos mentres seguíamos dando esa pequena volta por Portosín antes de saír a estrada xeral e poñer rumbo a Porto do Son. Este ano nesa volta en Portosín houbo un pequeno cambio para aumentar uns metros a distancia e chegar así aos 10 Km xa que sempre daba entorno a uns 100m menos.

Foto: Marcos Creo

Saímos a estrada xeral, Km 3,5 onde seguía soprando un forte aire nas que a veces me daba a sensación de non avanzar ou que ía tirar comigo. Os ritmos xa eran mellores pero nada que ver cos de antes xa que estaba rodando entorno a 3:50 min/km e coa sensación de que estaba indo ao máximo. Aínda así, pouco a pouco seguía gañando postos.

Foto: Marcos Creo

Así cheguei ao paso polo control do Km 5, onde marquei un tempo de 20:00 min. de aguantar así chegaría a meta con un tempo de 40:00 min. lonxe do obxectivo polo que tería que apertar para intentar achegarme a el, algo complicado xa que as sensación non eran moi boas e o aire seguía soprando forte.

Foto: Sin-Son 10K

Tras pasar o punto de control continuei intentando sacar ese ritmo que me faltaba e aínda que as veces parecía que o ía conseguindo, logo me fatigaba e tiña que ir un pouco máis tranquilo. Chegamos ao punto máis duro da proba, sobre o Km 7 unha pendente de case un Km que este ano a pesar de ir mal de ritmo fun subindo bastante ben. Supoño que ao ir máis tranquilo non se me fixo tan dura como outros anos.

A partir de aí practicamente o que quedaba xa era favorable e preto do último km comecei a perder postos polo que decidín intentar dar todo o que me quedaba nese último Km, a ver que ritmo era capaz de marcar. Isto fixo que recuperase algún dese postos perdidos e facendo este último km a 3:35 min/km. Encarando a recta de meta xa me deixei levar e perdo algún posto de corredores que entraron a sprint.

Foto: Sin-Son 10K

O resultado final foi:

🏆 Clasificación xeral homes 🏆

Intentei chegar pronto a Porto do Son para poder aparcar con máis facilidade e así foi. Rematei de cambiarme xa que cando baixei do coche, non facía moito frío e decidín coller o bus xa listo para correr e non facer uso do gardarroupas. 

Collín o bus que nos levaría ata Portosín onde estaba situada a saída mentres compartía o obxectivo co compañeiro co que ía sentado no bus. Chegamos a Portosín e funme atopando con compañeiros de equipo que ían deixar as cousas no gardarroupas e poñerse a quecer polo que xa fun con eles. Creo que nunca estiven tanto tempo quentando xa que tranquilamente botei uns 40 minutos trotando e é que había zonas onde sopraba un aire bastante frío e era mellor estar en movemento.

Cando faltaban 10 min. para a saída voume colocando no meu caixón, nunha cuarta ou quinta fila polo que estaba moi ben colocado. Antes de dar comezo a proba gardouse un minuto de silencio polas vítimas do "Sin Querer 2" e por Laura Luelmo.

A falta de 5 min. deu comezo a proba para os que ían facer a proba en patíns e con un leve atraso foi a nosa quenda. Os primeiros 100 metros foron un caos, empuxándome por detrás e moito cóbado solto que non me fixo moita gracia. A algún que ía por adiante miña debeulle pasar igual porque estaba discutindo con outro corredor. Menos mal que dende o ano pasado a saída se fai noutro sitio e é máis cómoda a saída... 

Pasado ese tramo, pouco a pouco intentei recuperar o terreo perdido e marcar un ritmo forte, xa que unha vez se vai estirando todo, xa é máis fácil gañar postos. Así na volta que hai que dar pola zona portuaria de Portosín de case 3 Km marquei uns parciais segundo o reloxo de 3:36, 3:28 e 3:32 min/km respectivamente.

A verdade é que me sentía bastante cómodo e as molestias que me fixeron facer o descanso xa non existían.

Saímos a estrada xeral xa rumbo a Porto do Son, onde pouco a pouco seguía recuperando postos pero cada vez me estaba custando máis. Polo punto de control situado no Km 5, marquei un tempo de 17:45 min que supoñía ir a un ritmo de 3:33 min/km e pasei no posto 78º.

A partir de aí comecei a pagar o esforzo dos primeiros km's e xa non conseguía seguir o mesmo ritmo aínda que ía mantendo a posición xa que se formou un grupo e intentaba seguilo.

Sobre o km 6,5 deixeime adiantar por ese grupo para recuperar un pouco o alento xa que viña a zona máis complicada da proba, unha subida de un km de distancia que ía dende o 7 ata o 8, con algunha zona de máis pendente e outras máis levadeiras pero que se non chegas ben podes perder moitos postos.

Comecei a subida con pasos curtos pero moi rápido e estaba funcionando xa que pouco a pouco volvín a adiantar a ese grupo e a deixalos atrás aínda que algún dos corredores me comezou a seguir. Así fun subindo todo o tempo ata que xa nos últimos metros da subida tiven que comezar a alongar a zancada porque as forzas xa se estaban a esgotar.

Rematada a subida no km 8 comezamos a baixar e todo o que quedaba era terreo favorable. Os primeiro metros da baixada fun intentando relaxar un pouco as pernas e brazos despois da subida. Mentres por detrás algún dos corredores comezou a darme caza.

Cando xa só faltaba un km dous corredores adiántanme e póñome a seguilos. Eu xa non podía máis pero tiña que aguantar como fose así que tras chegar ao cruce para coller cara a zona de meta, comezo a incrementar o ritmo intentando deixar aos corredores atrás e parecía que o conseguía. 

Pero non contaba con que a falta de 300 metros comezase a notar algo raro no xeonllo e uns pequenos tiróns como se tivese uns fíos con corrente que non me gustou nada e decidín levantar un pouco o ritmo e deixarme levar ata meta, perdendo así un par de postos pero que non me importaron moito ao mirar o tempo final.

O resultado final foi:

En canto a proba, os primeiros km's en Portosín en llano ata que colles a estrada xeral e comeza un sube e baixa constante que permite ir bastante rápido ata a subida do km 7 ao 8 na que xa tes que dar o mellor de ti. A partir de aí deixarte levar ata meta xa que o que resta é todo terreo favorable.

Dende o meu punto de vista practicamente todo perfecto: recollida anticipada de dorsais, servizo de gardarroupas e de autobs tanto para ir a Portosín ao comezo ou ao remate da proba, avituallamento moi completo e varias zonas para ducharse pero aí vou poñer un pero, xa que nas duchas do polideportivo que penso que son as que quedan máis preto da meta non hai moita auga, aínda que este problema supoño que o tería que solucionar o Concello. 

Se as lesións mo permiten, vémonos para o ano nesta proba na que levo participado as últimas 4 edicións e que é unha das fixas no meu calendario.

🏆 Clasificación xeral homes 🏆

Unha vez que chegamos a zona portuaria de Portosín, fomos recoller o dorsal, mentres xa vou saudando a compañeiros de carreiras. Desta vez fun cuns amigos que se estreaban no trail e que xa vos direi como quedaron ao final da crónica. Uns 15 minutos antes de comezar puxémonos a quecer un pouco, eu notaba as pernas algo cansadas pero parecía que podía dar un pouco de guerra.

Chagado o momento, entrei pola zona traseira cos amigos ata que o speaker Eduardo empezou a dicir como ía ser a proba e as marcas que nos íamos atopar para seguir pola ruta correcta, nese momento desexeilles sorte aos amigos que estaban de estrea e funme para a zona dianteira. Rematadas as explicacións e tras unha conta atrás deuse a saída.

Foto: Andrea Carleos

A primeira parte da proba, uns 800 metros, ían por asfalto, a miña idea era meterme no grupo de cabeza e despois aguantar ata onde puidese pero, ou saíron moi rápido ou as miñas pernas non tiñan ganas de festa porque non fun capaz de collelos e quedeime nun segundo grupo e iso que no Km 1 marquei un ritmo de 3:52 min/km que para ser o comezo dun trail xa é rápido demais.

Abandonando o asfalto metémonos por un camiño estreito de terra que nos levaría a unha pequena praia onde se cruza sen moitos problemas, mentres eu seguía recuperando postos. Deixamos esta praia atrás e comezamos a ir de pedra en pedra, zona na que xa se notou que facía tempo que non facía trail porque perdo un par de postos ao non saber cara onde tirar e ter moita precaución de onde pisaba. A altura do km 1,2 correndo polas pedras había un dos puntos de "interese" xa que está a casa/mansión de Sito onde gravaron Fariña. Non tiven a oportunidade de vela porque se levantaba a vista do chan posiblemente acabara nel...

Foto: Arousa Neo

Deixamos as pedras atrás por sorte, e cruzamos un "rio" que nos levaría a correr todo pola Praia da Ornanda, menos mal que uns minutos antes de darse a saída da proba, estaban a caer unha gotas e a xente que había na praia xa recollera para nos poder correr por ela sen moitas complicacións. Mentres íamos pegados ao mar e ca area dura íase ben pero no treito final cando tiñamos que saír dela paseino mal porque entre que non tiña as pernas descansadas e que correr pola area branda carga moito, custoume moito saír de alí, parecía que estaba nunhas areas movedizas.

Foto: Arousa Neo

Deixamos a zona de praia e comezamos a ir por pistas de terra rodeando o Camping Punta Batuda para volver a praia pero desta vez xa pola parte de arriba sen ir pola area, mentres seguía recuperando os postos que perdín indo de pedra en pedra.

Foto: Arousa Neo

Volvemos ao asfalto pero só uns metros xa polo km 3,5 comezamos a meternos no monte, primeiro corremos sobre un pequeno "rio" onde alcanzo a Mario, compañeiro de carreiras e por detrás non se vía a ninguén. Comezamos a subir constantemente e pouco a pouco me vou quedando, non tiña pernas para subir e comezo a andar, parecía que andaba de paseo polo monte, ademais non estaba nada cómodo, facía moito bochorno e había moita humidade no ambiente, isto traduciuse en que estaba a suar moitísimo, xa non recordaba a última vez que estaba a suar así, apenas me daba apoiado nos cuadríceps para subir xa que me patinaban as pernas e as mans.

Foto: Club Tartarugas

A altura do km 6,7 que sorpresa me levei cando me atopo con Eduardo no medio do monte coa cámara para sacarnos unha fotos e para darme a alegría de que a 200 metros xa estaba o avituallamento, algo que necesitaba para refrescarme un pouco. Como xa estaba chegando ao avituallamento comín a gominola que levaba por si acaso me facía falta.

Foto: Arousa Neo

No avituallamento fixen como unha parada das de agora en F1, rápida. Collín un vaso de auga, bebín medio vaso e o resto tireino pola cabeza para refrescarme e limparme da suor que tiña pola cara. Rápido continuei para non perder moito tempo e seguimos subindo para non variar. Este último treito de subida foi bastante técnico, houbo zonas nas que case era mellor subir a gatas e perdín un par de posicións.

Chegando a parte máis alta en A Figueira, xa polo km 8,8 deume tempo de mirar as incribles vistas de toda a ría de Muros e Noia, estes son os momentos que máis me gustan do trail, unha vez que chegas arriba e poder contemplar as vistas sen esquecer que estás nunha carreira polo que toca seguir.

Llaneamos un pouco ata chegar ao lugar por onde tiñamos que baixar e a primeira parte da baixada era fácil por herba e non moi técnica polo que fun collendo velocidade tanta que pouco a pouco fun alcanzando a un corredor que levaba por diante, algo que non é normal porque en principio o meu forte non é baixar pero estábame sentindo cómodo, posiblemente foi a parte máis entretido e máis dura para min xa que en momentos non sabía nin onde pisar porque a segunda parte da baixada foi por un camiño con moita pedra solta e houbo momentos nos que apiques estiven de torcer un nocello, acabando de baixar o terreo volvíase a compactar e era un pouco máis fácil ata saír desa parte do monte para coller un pista de terra xa no km 10,4.

Foto: Arousa Neo

Percorremos esa pista e unha nova baixada, esta máis estreita que antes polo que é máis complicado escoller onde pisar, houbo un momento no que non daba freado nin botarlle a man a nada e pola miña cabeza pasaba: "Quieto Killian". Por sorte conseguín reducir a velocidade de baixada xa que por adiante ía outro corredor ao que uns metros máis adiante consigo pasar e sacarlle unha distancia.

Chegamos a outro avituallamento polo km 11,2 aprox. onde decidín non parar xa que non quería perder tempo e estabamos preto da meta polo que debería aguantar ben.

Pouco a pouco volvíamos a "civilización", xa se comezaban a ver casas e o terreo xa era máis propicio para correr, algo que a priori me tiña que favorecer.

Foto: Arousa Neo

Chegamos ao asfalto e iso quería dicir que tocaba correr e facer un último esforzo xa que a meta estaba preto. Vou mirando constantemente para atrás para comprobar a marxe que tiña, encarando a meta había que ir pola beirarrúa pero eu non me din de conta ata que unha das voluntaria me grita que fora por alí, polo que salto a cinta para acabar chegando a meta polo sitio correcto.

Foto: Andrea Carleos

Tras cruzar a liña de meta aí estaba Eduardo para meterme nun apuro, xa que eu non son moito de falar e alí ben co micrófono dicindo "... sempre temos que esperar para ler as súas crónicas pero hoxe temos a oportunidade de comprobar a capacidade de reacción e improvisación , danos a túa crónica en directo, ¿que che pareceu a proba?" eu claramente non tiña nin idea que dicirlle, preciso dun tempo para recapitular todo o que me pasou e como foi a proba para poder expresalo. Posiblemente foi o momento máis complicado de toda a proba. 😂

Foto: Andrea Carleos

• Co dorsal 25, Andrés Caballero, amigo de Daniel Colmeiro, que rematou a proba en 1:42:37 sendo o 40º e 5º Senior.
• Co dorsal 39, Daniel Colmeiro que rematou a proba en 1:57:01 sendo o 72º e 10º Senior.
• Co dorsal 131, Damián Santomé que non se estreaba pero era o seu segundo trail. Rematou a proba en 2:03:19 sendo o 74º e 11º Senior.
• Co dorsal 99, Marcos Otero que rematou a proba en 2:22:24 sendo o 109º e 19º Senior.

Foto: Arousa Neo

Foto: Daniel Colmeiro

🏆 Clasificación xeral mulleres 🏆

Unha vez cheguei a Porto do Son, rapidamente me cambiei e fun cara os buses que nos levarían a Portosín, onde estaba a saída. Cando baixamos do bus, imos todos cara a saída, onde estaban os demais corredores e doume de conta de que este ano cambiaron o lugar da saída algo do que sempre se queixaron os corredores por facerse un "embudo" aos poucos metros de saír.

Saúdo aos poucos compañeiros de equipo que tamén ían participar e póñome a quecer, estaba facendo bastante frío. Posiblemente foi na carreira que máis tempo estiven quentando xa que tranquilamente botei uns 30 minutos a trote pero é que se estabas parado conxelábaste.

Cando faltaban 5 minutos para saír, coloqueime no caixón correspondente e practicamente adiante de todo, quería saír rápido e logo manter un bo ritmo. Con un pequeno atraso por mor da carreira de patíns, dáse inicio a proba.

Arranquei con moitos atrancos e sen poder avanzar polo que fun perdendo moitas posicións, incluso tropecei varias veces con outros corredores pero sen chegar a caer seguramente unha das saída nas que peor me sentín. Ata pasado o primeiro dos km's non conseguín un espazo no que poder correr máis tranquilo e comezar a recuperar posicións. A pesar de saír con moita dificultade no primeiro km marquei un ritmo de 3:41 min/km dentro da miña media de carreira.

A partir do km 1 xa comecei a marcar un ritmo forte, intentando recuperar as posicións perdidas e ademais estábame sentindo moi cómodo, claramente era o principio da proba e estaba fresco polo que podía tirar e así chego ao km 2, xa correndo a ritmos de 3:29 min/km de media. Ritmo ao que non estaba acostumado a facer pero de momento ía aguantando.

Tras a volta ao peirao comezamos a deixar Portosín e collemos dirección Porto do Son, seguía marcando uns ritmos que me estaban "asustando", cada vez que miraba o reloxo o ritmo estaba sempre por debaixo dos 3:40 min/km e xa comecei a pensar que cando chegase a pendente do km 7, a máis dura da carreira, que o ía pasar mal pero seguín tirando igual, intentando manter o ritmo (moito máis rápido non creo que fora capaz de ir).

Cheguei ao km 5, punto de control e metade de carreira. No paso marquei un tempo de 17:50 min. que equivale un ritmo de 3:34 min/km que suporía acabar en 35:40 min. e pasando no posto 59º. O ritmo que estaba conseguindo manter era perfecto, pasei por debaixo da marca que teño nos 5 Km homologados e as sensacións seguían sendo moi boas e de seguir así, sería a primeira vez que corría por debaixo de 36 min.

Seguín tirando pero os ritmos xa non eran os da primeira metade, non foi un cambio brusco pero comecei a rodar a 3:40 min/km. Pola cabeza xa comezaba a rondar a pendente do km 7 e se subir a ese ritmo ou intentar forzar. O problema de forzar é que xa o fixen outros anos e despois aínda quedan sobre 2 Km nos que predomina a baixada, normalmente tendo a cargarme moito e sempre acabei tocado e chegando coas forzas xustas.

Chegamos ao km 7 e tras unha curva aí esta a subida, na que finalmente decido non forzar pero si subir con "alegría" só centrado en min e dar pasos curtos pero máis rápido. Pouco a pouco foise subindo e ata gañei algún posto subindo ademais non se me fixo nada dura. Tras subir viña unha forte baixada que aproveitei para relaxar un pouco os brazos e baixar por inercia para recuperar un pouco.

A falta de un km para meta vin como pouco a pouco se me van acercando por detrás eu xa non podía máis, os ritmos do principio comezaban a pasar factura e non era quen de tirar máis. Perdín un par de posicións antes de chegar a meta con susto incluído, xa que a altura do barco na entrada para o paseo de Porto do Son a perna dereita fállame e tropezo comigo mesmo, apiques estiven de irme ao chan, por sorte non pasou. Xa polo paseo fago unha última mirada cara atrás par ver se tiña que sprintar ou non para conservar posición porque non quería perder máis postos pero tiña unha vantaxe suficiente.

Cheguei a meta mirando o crono e moi contento coa carreira que acababa de facer xa que conseguín baixar de 36 min. aínda que segundo o reloxo lle faltaban un 120 metros para facer os 10 Km pero creo que vou no bo camiño.

Foto: Andrea Carleos Photography

O resultado final foi:

🏆 Clasificación xeral mulleres 🏆

PD: Clasificación completa. Fotos cortesía de Andrea Carleos Photography, RunPhotos Galicia. Moitas gracias!!

O resultado final foi: 

PD: Clasificación completa. Fotos cortesía de Andrea Carleos, RunPhotos Galicia. Moitas Grazas!! 👏👏