Miguel Iglesias - Trail & Run GZ

Cheguei a Baña moi xusto de tempo, tanto que tras cambiarme e recoller o dorsal so tiven uns 10 min. para quecer un pouco e xa houbo que poñerse na saída. Tampouco é que fora quecer moito mais tempo pero foi todo moi apurado. Así tras a pequena charla técnica sobre o que nos íamos atopar e as precaucións que debiamos ter, deu comezo a proba.

Foto: Concello de A Baña

A saída foi moi rápida, ao arrancar os do trail longo cos do curto todos saímos forte para ir collendo sitio, o terreo tamén axudaba e fomos por asfalto durante os primeiros 500 m. Pola miña parte, non me estaba sentindo moi cómodo con ese ritmo alto, posiblemente por non quecer o suficiente pero xa era tarde para remedialo e non quedaba outra que seguir dando zapatilla. Pouco a pouco fun gañando un par de postos ata quedarme detrás de outro corredor do Barbantia Roda, onde ao cabo de 2 Km xa non se vía a ninguén por detrás.

Os primeiros Km's eran bastante propicios para min xa que transcorrían por pistas e sendeiros sen moita dificultade e podíase correr moi rápido. No Km 1,7 aprox. estaba a separación do trail longo co do curto. Polo Km 4,5 atopamos o primeiro dos avituallamento do cal pasei xa que de momento non precisaba nada. Ao chegar ao Km 5 aprox. polo medio dun bosque comezaron os "problemas" xa que nos tivemos que parar de todo porque non sabíamos cara onde tirar, non viamos a seguinte cinta que marcaba o camiño a seguir, por sorte o compañeiro do Barbantia Roda, veuna e continúamos a paróns porque nesa zona as cintas dende o meu punto de vista estaban moi separadas e era complicado seguir o camiño, parecía un labirinto.

Puiden seguir co compañeiro ata que chegamos a primeira zona técnica do rio, Km 7 aprox. Pouco a pouco fun perdendo contacto con él xa que estas zonas son as que peor levo cando me enfronto a un trail e non consigo ir rápido. Isto provocou que todo a vantaxe que lle levaba aos perseguidores se fose reducindo ata que entorno ao Km 9 comecei a perder postos. Estabamos nun continúo sube e baixa non con subidas durisimas pero non tiñas un respiro e as pernas comezárono a notar xa que levaba un dos xemelgos que non o notaba moi ben. Así xa case no Km 10 nunha zona onde se ía máis tranquilo, tomei unha das ampolas de glucosa que levaba.

Logo continuamos con outra zona favorable onde se podía correr con algún tramo máis técnico pero nada salientable. A falta duns metros para o segundo dos avituallamentos tivemos que pasar por unhas pedras que estaban moi esvaradías tanto que practicamente funme deslizando por unha corda que puxeron para axudarnos e non caer. Pasada esa zona, dimos un rodeo a un muíño e aí estaba o segundo avituallamento, Km 13,6 aprox. Deste avituallamento tamén pasei, aínda tiña outra ampola de glucosa e auga polo que decidín seguir. Xusto ao pasar ao avituallamento víase unha lameira no chan pero cando metín o pé chegoume o barro case ata o xeonllo, pensei que non saía de alí... (xa en meta un compañeiro comentoume que nese punto tivo que volver atrás porque lle quedaron as zapas alí enterradas).

Ata agora tivemos subidas e baixadas pero non moi complicadas pero a partir do Km 14 o conto cambiaba. Comezamos a subir e a subir, tamén tiñas algún descenso pero pouca cousa asi foi como polo Km 16 tiven que sacar os manguitos porque xa non tiña frío ningún, tamén hai que dicir que a néboa que había estaba a desaparecer e como consecuencia deixando un día despexado e con moi boa temperatura. Un pouco antes do Km 18 tomei a última ampola de glucosa que levaba, a verdade é que xa ía desfeito, creo que ía subindo medio zombi.

As últimas subidas entre toxos eran as máis duras ata que chegamos ao cumio, Km 19, onde estaba o terceiro e último avituallamento, neste si que parei. A pesar de que non facía moito que tomara a ampola, preferín parar e recuperar un pouco o alento mentres tomaba un anaco de plátano e outro de laranxa.

Tras alimentar un pouco o corpo tocaba baixar. A baixada non foi moi técnica pero tiña o seu puntiño, así fomos durante un Km, logo tocou subir 1,5 Km entre eucaliptos ata que volvemos a encarar outra baixada por pistas forestais. Volvía o meu forte, moi pouco de técnica e a correr, conseguín recuperar algún posto e estaba indo bastante rápido ata que chegamos ao Km 24,7 e outra vez a ir pegado ao rio. Desta vez non é que fose moi técnico pero tras o esforzo que estaba a facer para ir recuperando postos este último tramo fíxoseme eterno. Menos mal que recordaba do ano pasado que había que subir unhas escaleiras que este ano tocou baixar e foi máis fácil.

Por fin saímos a estrada polo que a meta xa estaba moi preto pero aínda me quedaba un pequeno susto máis. Había que pasar por debaixo da estrada, por onde pasaba un pequeno rio moi pegadiño a parede xa que había unha especie de beirarrúa. Pois cando ía polo medio, intentando non mollarme moito e non caer no rio, o corredor que ía por diante case cae e agarrouse da corda que había para axudarnos. Ao tirar da corda fixo que me levase contra o río e a la vou ca auga polos xeonllos. Como xa estaba mollado o tramo que me quedaba por pasar xa fun pola auga. Polo menos lavei un pouco as zapas que viñan cheas de barro...

Uns metros máis adiante o corredor que provocara o meu chapuzón case se engana nun cruce por onde pasamos cando comezamos a proba, foi cando cheguei a sua altura e xa fun con el o último tramo por asfalto que quedaba, cruzando a meta os dous a vez.

Foto: Koala36 Retratografia

O resultado final foi:

🏆 Clasificación xeral homes 🏆

Mañá fría en A Baña xa que tras recoller o dorsal e ir cambiarme, xa me puxen a quecer porque non había que parase quieto. Cando fomos chamados a liña de saída, coloqueime nunha zona media xa que non sabía como ían estar as pernas nin como ían responder a tantos Km's. Tras unha conta atrás deu comezo a proba.

Practicamente o primeiro dos Km's era por asfalto, íamos seguindo o coche da organización e cada un collendo sitio para a entrada no monte. Quedeime no grupo perseguidor do grupo de cabeza e xusto antes de chegar a pista de terra ía nunha boa posición, segundo puiden contar debía ir entorno ao 9º / 10º posto.

Polo camiño de terra gañei algún posto máis, ata que sobre o km 3, a piques estou de coller un camiño equivocado xa que ía seguir recto en vez de xirar a dereita. Por sorte os compañeiros que viñan por detrás avisáronme e puiden rectificar.

A partir de aí a carreira foi rápida e ía en persecución de outro corredor mentres por detrás cada vez ían quedando máis afastados de min polo que estaba consolidando a posición. Xa adentrados en monte puro, houbo unha zona zigzagueante na que íamos collendo unha árbore pola dereita e a seguinte pola esquerda, unha zona moi chula e sabendo o percorrido sería máis entretida porque se podería facer máis rápido e non ter que ir fixándote nas cintas, aínda así, o compañeiro que ía seguindo e eu tivemos que parar porque non víamos a seguinte cinta para continuar o camiño.

Así pouco a pouco fomos chegando ao Km 7 onde estaba situado o primeiro avituallamento, como ía seguindo ao compañeiro que levaba por diante, xa que levaba un bo ritmo e a priori estaba sendo cómodo seguilo, fago unha parada rápida para comer laranxa e continúo, auga xa levaba eu e ademais probei a levar té polo que de bebida ía servido.

Deixando o avituallamento atrás, parece que non me veu moi ben parar xa que pouco a pouco ía perdendo de vista ao corredor de adiante. Un pouco máis adiante collo unha das gominolas que levaba para ir meténdolle azucre ao corpo e ir reducindo a aparición da fatiga muscular. Recorto distancia sobre o Km 10,5, onde había unha subida de asfalto, o meu terreo e el subiu andando. Continuamos e volve a pasar coma antes xa que o vou perdendo de vista. Todo aparentaba ir ben, tanto en sensación como no ritmo que estaba levando ata que no Km 12 saltando un muro notei como me quixo dar un tirón no xemelgo polo esforzo, aí xa collín medo e comecei a estirar para relaxar un pouco e a ir máis despacio.

Chegamos a zona dun rego no que había que ir de un en un e mirando moi ben onde se pisaba por "mala sorte" nesa zona atopeime cos que estaban facendo a andaina e fun pasando como puiden e perdendo tempo aínda que xa non me importaba moito porque non podía forzar máis da conta. E así fun adiantando a todos os da andaina, onde un dos rapaces me dixo que ía 8º. Cheguei ao segundo avituallamento no km 14,5 onde vexo ao corredor que levaba por diante e non ía moi lonxe polo que rápido collo medio plátano (pensando para min, se Rafa Nadal os come para evitar os calambres pois eu tamén) e continuo correndo e comendo pero comecei unha rutina na que cada certos metros tiña que parar a estirar porque o xemelgo protestaba seguido e dábame calambres.

Agora viña a peor parte xa que viñan as subidas máis importantes da proba, dende o Km 14,5 ata o 19,5 onde estaba o punto máis alto da carreira. A verdade é que fun subindo como puiden e parando cada dous por tres para estirar pero se por iso non fose pouco sobre o Km 17,6 aprox. soneime o nariz como viña facendo anteriormente xa que estaba correndo con gripe e coa mala sorte de que me puxen a sangrar... intentei aguantar apertando o nariz pero non paraba polo que cando cheguei a un llano antes de comezar unha baixada no Km 17,8 collín un dos pañuelos que levaba e fixen un tapón para parar a hemorraxia. Menos mal que sobre todo antes, agora xa menos, sempre sangraba polo nariz e estaba acostumado a facer tapóns pero correndo creo que é a primeira vez que me pasaba e aínda quedaban case 10 Km...

Continúo como podo, xa desmotivado e vendo como toda a vantaxe que tiña cos perseguidores se vai reducindo e comézanme a adiantar a gran maioría me anima a seguilo pero eu xa estaba roto completamente. Así cheguei ao punto máis alto que como dixen anteriormente esta no km 19,5 e ademais estaba situado o último dos avituallamentos. Comín laranxa mentres seguía estirando e continúo. Agora tocaba baixar aínda que non era moi técnica si que era unha baixada rápida. Como non hai dous sen tres, aos problemas nos xemelgos e a sangrar polo nariz sumóuselle o flato e ademais o que máis molesta xa que era entre as costelas e non me deixaba coller aire. Pequenas subidas que podía facer tranquilamente correndo a tope, eu ía andando con todos os problemas que tiña. Incluso as baixadas as facía andando, xa estaba desmotivado de todo e só pensaba en chegar a meta e acabar pero ao ir tan desmotivado os Km's non pasaban.

De agradecer que moitos dos corredores que me estaban adiantando se preocupasen polo meu estado e me ofrecían auga e xeles pero diso eu tiña o que me facía falta eran uns xemelgos novos jajaja. Isto por exemplo en carreiras de asfalto é moi complicado que pase pero no monte hai outro ambiente.

Pouco a pouco foron pasando os km's e aí seguía eu co meu trote burriquero e andando a maioría das veces ata que sobre o km 25,5 volvo a adiantar a xente da andaina polo que a meta estaba preto. Antes de encarar a recta de meta aínda tivemos que dar un pequeno rodeo pola contorna de A Baña ata que collemos de novo o asfalto e imos cara meta onde chego completamente esnaquizado, sen moito ánimo pero con moita fame.

🏆 Clasificación xeral mulleres 🏆

Os obxectivos máis ou menos, conseguimos ser 14º por equipos que está moi ben e aínda que axudei, sei que o meu rendemento non foi o que me esperaba, xa con malas sensacións dende que se deu a saída e sentindo as pernas todo o tempo moi cansadas. Tamén dicir que o circuíto que se fixo non me favorecía nada, xa que os continuos xiros, sube e baixa seguido e as zonas de barro en subida facían que fora un percorrido duro e explosivo para xente con moita forza nas pernas e cousa que a min me falta e que estou intentando mellorar pero en un mes non se da conseguido moita mellora.

Comparando co último cross curto que fixera en Friol, onde o terreo era máis propicio para correr mellorei o tempo 19 segundos pero non a posición polo que este ano o nivel tamén era máis alto.

🏆 Clasificación xeral homes 🏆

🏆 Clasificación xeral mulleres 🏆

🏆 Clasificación clubs homes 🏆

🏆 Clasificación clubs mulleres 🏆

PD: Clasificación completa. Fotos cortesía de RunPhotos Galicia e Koala36 Retratografía. Moitas grazas!!